De rewilding mindset
Tijdens mijn opleiding tot natuurgids bij het IVN zat ik vrolijk in mijn bubbel van natuurliefde. Elke week sprak ik met andere natuurliefhebbers en kregen we les in de basisbegrippen die nodig zijn om een goede natuurgids te worden. We bezochten natuurgebieden en oefenden in het gidsen.
Natuurlijke invulling
Ik sprak met mensen die al veel verder waren in hun ontwikkeling. Die zelf al bezig waren met een natuurlijke invulling van hun leven. Veel van de onderlinge gesprekken over natuurbeleving kwamen uiteindelijk toch neer op het volgende: het gaat om een bepaalde mindset. Je kunt misschien (nog) niet de hele dag in de natuur zijn, maar onze gedachten zijn wel non-stop bij de natuur. Nu ik als afgestudeerd natuurgids bezig ben met het uitzoeken van mijn eigen weg, kom ik ook vaak terug op ‘Mindset’. Het normale leven neemt de overhand, maar mentaal ben ik non-stop aan het rewilden.
Wat is de rewilding mindset?
De rewilding mindset (mentaliteit of overtuiging) draait om het willen herstellen van een verbinding met de natuur. Moeilijker dan dat is het niet. Tegelijkertijd merk ik dat het voor mij ook afzetten is tegen de hectiek van ons hedendaagse, snelle, digitale bestaan. Een diep verlangen naar rust in de natuur. Een verlangen naar echtheid. De rewilding mindset is een uitnodiging om los te breken. Het is een reis naar eenvoud, verbinding en instinct.
Authentiek en instinctief
Rewilding is meer dan een filosofie; maar een doorlopend proces. Een proces dat dagelijks om aandacht vraagt. Het vraagt om een bewuste beweging richting een meer authentieke, instinctieve manier van leven. Mentaal betekent het dat ik constant zoek naar manieren om het instinctieve en natuurlijke te omarmen. Dat betekent voor mij zelfredzaamheid. Dingen zelf uitzoeken. Dingen zelf doen. Dingen met je handen maken – het liefst met natuurlijke materialen – in plaats van kopen.
Vanzelfsprekend betekent het meer in de natuur zijn. Maar het betekent ook juist buiten de natuur blijven zoeken naar de natuurlijke invalshoek. En sinds dit jaar betekent het dus nadenken over de vraag: Hoe maak ik van het Oerbos Rewilding een levend iets? Hoe komt het uit mijn hoofd? Hoe kom ik los van mijn intellect en in contact met mijn instinct?
Laten we de zes rewilding begrippen als vertrekpunt nemen om dieper in te zoomen op de rewilding mindset.
Verwijderen: loslaten wat niet dient
Verwijderen gaat over het opruimen van mentale en fysieke ballast. Denk aan het afbouwen van schermtijd, maar ook aan het loslaten van verwachtingen of verplichtingen die je weghouden van het hier en nu. Je verwijdert de prikkels die je blik vertroebelen en creëert ruimte om opnieuw te kijken. Het is eigenlijk een uitnodiging om je zintuigen te resetten.
- Begin je dag met stilte in plaats van een scherm.
- Vul een boswandeling niet met een podcast, maar met je oren open.
Verwijderen maakt je ontvankelijk voor wat echt telt. Het is het creëren van leegte waarin iets nieuws kan ontstaan. Verwijderen herstelt je focus en laat je opnieuw zien wat belangrijk is.
Praktisch: Zet een dag je telefoon uit en ga naar buiten. Laat de natuur bepalen wat je aandacht trekt.
Vertragen: langzaam als keuze
In een wereld die draait om snelheid, wordt vertragen bijna een daad van verzet. Wanneer je vertraagt, stap je uit de stroom van haast en in het ritme van je ademhaling, je hartslag, en de wereld om je heen.
- Wandel zonder doel.
- Voel hoe je ademhaling vertraagt.
- Ontdek het ritme van een beekje.
- Bekijk de schaduw die zich langzaam verplaatst over het gras.
- Kijk hoe een wolk zich voortbeweegt.
- Stel jezelf de vraag: hoe zou een eik mijn dag beleven?
Vertragen is kiezen voor kwaliteit boven kwantiteit. De natuur kent geen deadlines. De natuur is nooit ‘te laat’. Vertragen brengt je dichter bij wat écht waardevol is.
Praktisch: Plan een wandeling zonder doel of route. Loop langzaam en kijk wat je opvalt.
Verstillen: De kracht van echte stilte
Verstillen betekent niet alleen stil worden, maar ook luisteren naar wat er dan overblijft. De natuur helpt je hierbij. Denk aan het ruisen van de wind door de bomen of het kraken van takjes onder je voeten. In die stilte vind je niet alleen rust, maar ook helderheid.
Wanneer je verstilt, ontmoet je jezelf. Soms is dat confronterend. De ruis die je normaal vermijdt, komt naar boven. Maar die confrontatie is nodig. Stilte is niet de afwezigheid van geluid, maar de aanwezigheid van alles wat je doorgaans niet opmerkt. Het is een oefening om te luisteren naar wat je normaal overschreeuwt.
Stilte is niet de afwezigheid van geluid, maar de aanwezigheid van alles wat je doorgaans niet opmerkt.
Praktisch: Zoek een plek in de natuur waar je helemaal alleen kunt zijn. Sluit je ogen en luister. Wat hoor je allemaal?
Verwonderen: Het kind in jezelf wakker maken
Verwondering is het vermogen om de wereld te zien alsof alles nieuw is. Het is de speelsheid van een kind dat voor het eerst een kever bestudeert of een wolk ziet drijven. Verwondering ontstaat in het moment dat je echt kijkt. Niet omdat je op zoek bent naar het perfecte plaatje voor je Insta. Maar omdat je wilt zien. Verwondering maakt alles groter en tegelijk simpeler. Je hebt geen grootse landschappen nodig om het te ervaren; het zit in de details.
- De textuur van boomschors.
- De geur van regen in het bos.
- Een spinnenweb in de ochtenddauw.
- De onderkant van een paddenstoel.
Kijk weer eens zonder cynisme en ontdek de magie van het kleine.
Praktisch: Kies vandaag iets kleins om te bewonderen. Een blad, een steen, een lichtstraal. Wat valt je op? Duik met een loep in de kleine wereld.
Verwilderen: Thuiskomen bij je instinct
Verwilderen betekent teruggaan naar de essentie, zonder regels of verwachtingen. Rennen door een bos, klimmen in een boom, of je handen in de aarde steken. Het gaat om voelen, ruiken, proeven, en simpelweg zijn. Verwilderen is niet ‘wilder’ worden in de zin van chaos, maar dichter bij je instinct leven. Het is een natuurlijke balans vinden tussen vrijheid en veiligheid. Ga een keer zonder kaart het bos in. Vertrouw op je intuïtie om je weg te vinden. Verwilderen is je herinneren dat je een deel bent van de natuur, niet erboven. Verwilderen betekent je losmaken van regels, verwachtingen en systemen. Het is een terugkeer naar je instincten, naar de speelsheid en vrijheid van een leven zonder plan.
Praktisch: Plan een dag waarop je zonder schema de natuur in gaat. Laat je leiden door wat je aantrekt: een pad, een boom, een open veld.
Vertellen: Je verhaal terugvinden
Als het stil wordt. Als de wereld vertraagt. Als je eindelijk je gedachten weer eens kunt horen. Dan komen vanzelf de verhalen. Over hoe het voelt om je telefoon uit te zetten en urenlang te dwalen. Over wat je leert van een dag alleen in het bos. Vertellen geeft betekenis aan je ervaringen en verbindt je met anderen die hetzelfde pad bewandelen.
We zijn van nature verhalenvertellers. Wanneer je jouw verhaal vertelt, geef je betekenis aan je reis. Vertellen is niet alleen voor anderen; het is ook een manier om jezelf te begrijpen.
- Welke ervaringen hebben je veranderd?
- Welke kleine momenten in de natuur blijven hangen?
- Hoe voelt het om je zo onder te dompelen in de natuur?
We hebben verhalen nodig om te begrijpen wie we zijn. De natuur zit vol verhalen: elke boom, elk dier, elke steen heeft een geschiedenis. Wanneer jij vertelt over je moment van verwondering of stilte, inspireer je anderen om ook hun weg naar de natuur te vinden.
Praktisch: Schrijf of vertel iemand over een moment in de natuur dat je echt geraakt heeft. Wat maakte het bijzonder?
Conclusie
De rewilding mindset is echt geen checklist, maar een manier van leven. Een manier van denken en kijken. Moeilijker moet je het ook niet maken. Verwijderen maakt ruimte, vertragen brengt rust, verstillen geeft inzicht, verwonderen opent je hart, verwilderen herinnert je aan wie je bent, en vertellen verbindt je met anderen. Elk begrip nodigt je uit om dichter bij jezelf en de natuur te komen. Kijk eens met nieuwe ogen en er gaat een wereld voor je open. En wat nog het mooiste is? Die wereld was er altijd al.